Poradnik

Nie należy obawiać się, że pielęgnacja trawnika z rolki wiąże się z dostępem do wiedzy tajemnej i różni się znacznie od pielęgnacji tradycyjnego trawnika z wysiewu. Jest łatwiejsza, ale jednak wymaga zaplanowanych zabiegów i naszej uwagi. Aby trawnik z rolki zachwycał, musi być regularnie koszony. Zaczynamy od marca, a zaprzestajemy najpóźniej na początku listopada, jeśli jesień jest ciepła. Pierwsze koszenie po rozłożeniu rolek następuje po ukorzenieniu się trawy i gdy ma już 10 cm.

Możemy delikatnie pociągnąć za zieloną kępkę, by sprawdzić jej przyczepność do gleby. Kosiarka nie może być nigdy tępa, bo przecież chodzi nam o skracanie, a nie wyrywanie trawy. Raz w tygodniu odświeżamy trawnik kosiarką, nadając mu zadbany wygląd.Trawnik z rolki nawozimy. Wystarczą 3-4 nawożenia w roku, chyba że używamy nawozu długo działającego. Wtedy wystarczą 2 aplikacje preparatu w roku. Trzeba pamiętać, że każda pora roku to inny koktajl składników dla naszego zielonego dywanu. Najlepsze i najwygodniejsze są nawozy wolno rozpuszczalne. Azot powinien występować w dobrze dobranych dawkach w każdym sezonie, nawet jesienią.

Trawnik z rolki odpowiednio nawadniamy pamiętając o zasadzie, że lepiej rzadziej, a obficiej. Wystarczy 1-2 razy w tygodniu, idealnie wcześnie rano. Wieczorne podlewania mogą przyczynić się do powstawania chorób grzybowych. Zapotrzebowanie wynosi od 10 do 12 litrów na metr2 w upalne dni. Miejsca nasłonecznione potrzebują więcej nawodnienia, niż te w cieniu. Zabiegi pielęgnacyjne trawnika z rolki uzupełnia wertykulacja wiosną i jesienią. Zapobiega ona zaleganiu tzw. filcu na trawniku, czyli włóknistej mieszaniny martwej trawy, utrudniającej wzrost trawnika. Utrudnia ona przenikanie powietrza, wody i substancji odżywczych.

Raz lub dwa razy w roku dobrze jest napowietrzyć podłoże zabiegiem aeracji. Jest ona bardzo pożyteczna, ale często pomijana w zabiegach pielęgnacyjnych trawnika. A szkoda! Aeracja znacznie poprawia strukturę gleby, zwiększając zdolności regeneracyjne darni.

Jest to bardzo ryzykowne i odradzane. Podłoże jest fundamentem, od którego w dużej mierze zależy potem wygląd trawnika. To ono będzie przecież dostarczało trawie substancji odżywczych. Podłoże ma być przepuszczalne, próchniczne i umiarkowanie wilgotne. Stara darń może być zachwaszczona, porośnięta mchem. Raczej nie jest okazem zdrowia, skoro chcemy ją wymienić na świeży trawnik z rolki. Dlatego przed ułożeniem trawy z rolki, podłoże dobrze oczyszczamy! Wygrabiamy i usuwamy wszelkie pozostałości z budowy, kamienie, chwasty, korzenie.

Czasami ciężka gleba wymaga rozluźnienia piaskiem i dopełnienia jej kompostem. Kilka tygodni przed rozłożeniem rolek, warto podłożu zaaplikować nawóz. Pamiętając, że trawa najlepiej czuje się na podłożu lekko kwasowym w przedziale pH 5,5-6,5, przed położeniem rolek warto sprawdzić pH gleby. Jeśli jest niższe, podłoże trzeba zakwasić, a jeśli wyższe, ziemię posypujemy wapnem. Wyjątkowo ubogą glebę można wzbogacić świeżą ziemią do roślin.

To pytanie dotyka wielkiej zalety trawnika z rolki, a mianowicie tego, że możemy go układać przez cały okres wegetacyjny z racji odporności darni na niskie temperatury. Idealnie jest wykonać tę pracę wczesną jesienią. We wrześniu, kiedy jeszcze jest ciepło, naszej ukorzeniającej się trawie nie grożą przymrozki, za to może liczyć na częstsze i obfite deszcze. Inną polecaną porą roku jest wiosna, kiedy daleko jeszcze do upałów, padają regularne deszcze. Jeśli jednak zależy nam na założeniu trawnik z rolki w środku lata, to także jest możliwe. Wtedy jednak należy bardzo dobrze go nawadniać.

W naszym klimacie trawy z rolki nie mają problemów, by się przyjąć na każdym odpowiednio przygotowanym podłożu. Trawniki jednak różnią się materiałem siewnym i warto dopasować je do przyszłego przeznaczenia. Wyróżniamy trawniki sportowo-ogrodowe, sportowe i trawniki na trudny teren (skarpy, nasypy, pobocza, tereny podmokłe, inwestycyjne). Różne gatunki traw mają inny system korzeniowy, czas wegetacji. Trawa przeznaczona na boiska sportowe jest bardziej wytrzymała na intensywną eksploatację i uszkodzenia, szybko się regeneruje. Wymaga częstego koszenia. Trawa przeznaczona na trudny teren lepiej zniesie susze czy okresowe zalewania. Do ogrodów najlepsza jest trawa rekreacyjna, która jest uniwersalna, zapewni bezproblemowe użytkowanie i nienaganny wygląd.

Skoro trawa z rolki i trawa siana mają podobne wymagania, to dlaczego polecamy właśnie rolki? Dla nas wybór jest oczywisty. Tylko trawnik z rolki daje tak szybki efekt, w kilka dni zamieniając nieatrakcyjny teren w soczyście zieloną przestrzeń do wypoczynku. To piękno i relaks na wyciągnięcie ręki, dla zabieganych i niecierpliwych. Ambitni ogrodnicy, którym nie jest straszne czekanie i niepewność, czy się uda wyhodować gęstą trawę samodzielnie, oczywiście mogą docenić trud włożony w taką wymagającą uprawę. Wszystkim innym polecamy jednak rozwiązanie, które rozpieszcza posiadaczy domowych ogrodów. Generalnie im więcej mamy metrów do obsiania, tym decyzja staje się trudniejsza, patrząc na różnicę w kosztach.

Dlatego właściciele ogrodów z ograniczoną powierzchnią, mają ułatwione zadanie przy wyborze. Trawa z rolki to natychmiastowy efekt, a trawa z siewu – dwa tygodnie kiełkowania, do tego długi czas potrzebny na jej zagęszczenie, wzrost. Rolki trawy to gwarancja silnego systemu korzeniowego, zapewniającego szybką asymilację z podłożem. Trawnik z rolki polecany jest też na terenach pochylonych, gdzie deszcze mogą wymywać nasionka. Trawnik z rolki świetnie się sprawdzi w miejscach, w których lubią rosnąć uporczywe chwasty. Nie mają szans przebicia, gdy ich resztki pozostałe w podłożu zostaną przykryte zieloną rolką.

Pierwszym etapem hodowli trawy z rolki jest selekcja nasion. Muszą być dobrane pod kątem przyszłego przeznaczenia trawnika. Odporne na uszkodzenia mechaniczne, intensywną eksploatację, szybko regenerujące się odmiany stosuje się do trawników sportowych. Wszystkie nasiona, niezależnie od przeznaczenia trawnika (domowy lub sportowy), powinny być odporne na choroby i zmienne warunki atmosferyczne. Dadzą w efekcie zdrową, gęstą darń.

Kolejnym etapem uprawy jest przygotowanie gruntu pod siew. Powierzchnia musi być maksymalnie płaska, beż żadnych nachyleń. Uprawa w gruncie wymaga kilkuletnich przygotowań podłoża, w którym nie mogą się znaleźć żadne patogeny i szkodniki. Inną metodą jest wysiew nasion na folii umieszczonej na betonowych płytach. Nasionka lądują na kilkucentymetrowej warstwie torfu.

Czas wzrastania trawy łączy się z regularnym nawadnianiem, nawożeniem i koszeniem. Odpowiednio dobrane i zbilansowane nawozy wspierają intensywny wzrost trawy, rozwój korzeni, gęstość i odporność darni. Trawa otrzymuje azot, wapń, magnez i fosfor. Ten etap uprawy trwa około półtorej roku.

Po nim następuje etap „zbiorów” i formowania rolek. Specjalne kombajny odcinają trawę od gruntu lub folii. Zostaje ona pocięta na pasy i zrolowana. Trawa wyprodukowana w ten sposób jest gęsta i odporna na deptanie. Przez pierwsze dwa lata nie daje szans żadnym chwastom, idealnie je zagłuszając.

Ważna jest właściwa pielęgnacja, ale trzeba pamiętać, by nie przesadzać. Przenawożenie składnikami odżywczymi może skutkować właśnie pojawieniem się żółtych, nieestetycznych plam. Nadmiar lub zbyt częste aplikowanie nawozu wypala źdźbła trawy. Zbyt duża dawka zwłaszcza azotu sprawia, że korzenie mają utrudnione pobieranie wody. Kiedy zauważymy takie plamy, należy je obficie polewać wodą, aby nadmiar związków mineralnych spłynął w głębsze warstwy gleby, tam gdzie nie sięgają korzenie trawy.

Odmienną sytuacją jest też niedobór składników odżywczych w źle dobranej dawce nawozu, co powoduje niedożywienie trawnika w azot, fosfor, potas, magnez, wapń. Inną przyczyną żółknięcia trawy z rolki może być po prostu jej przesuszenie. W upalne dni bez żadnych opadów, może dojść do całkowitego wysuszenia trawnika, gdy nie dostarczymy mu takiej ilości wody, jakiej potrzebuje. Dobowe zapotrzebowanie to około 0,5 m3 wody na 100 m powierzchni. Oczywiście nie podlewamy w godzinach południowych, a najlepiej o poranku. Wieczorne podlewanie może przyczynić się do
chorób grzybowych.

A to już kolejny powód żółknięcia trawnika. Choroby grzybowe i patogeny dobrze się czują w warunkach wysokiej wilgotności i braku dostępu powietrza. Możemy obserwować ich działanie po zimie lub podczas mokrego lata. Zauważamy wtedy żółto-szare plamy. Rozprzestrzenianiu się chorób zapobiega wygrabianie, wertykulacja i aeracja trawnika.

Trawę z rolki kupujemy jedynie u zweryfikowanego, certyfikowanego producenta, który wystawia paszport roślin i gwarantuje szybki transport rolek. Warto wcześniej zapoznać się z opiniami o sprzedawcy, sprawdzić jakie ma doświadczenie i czy możemy liczyć na fachową poradę. W przypadku trawy w rolkach nie kierujmy się jedynie najniższą ceną na rynku.

Wertykulacja, spotykana też pod nazwą skaryfikacja, jest zabiegiem pielęgnacyjnym polegającym na pionowym nacinaniu darni ostrymi kłami wertykulatora. Ma ona na celu zapewnienie glebie lepszego dostępu do wody, powietrza i światła słonecznego. Usuwa też niepożądaną warstwę tzw. filcu z najniższej części trawnika. Jest to włóknista plątanina starych pędów trawy, resztek po koszeniu, mchu, liści. Filc działa jak gąbka, wchłaniając wodę i zatrzymując substancje odżywcze. Nacinając korzenie trawy, pobudzamy nowe pędy do wzrostu. Zagęszcza to darń i sprawia, że staje się ona zadbana. Wertykulacji nie przeprowadza się na młodym trawniku, który się dobrze nie ukorzenił. Zaczynamy dopiero po dwóch sezonach od położenia rolek. Najlepszym okresem jest wczesna wiosna.

Wertykulację na niewielkiej powierzchni możemy przeprowadzić specjalnymi grabiami ogrodniczymi z nożami lub kółkami po bokach, czyli wertykulatorem ręcznym. Wymaga to siły, dlatego na dużych trawnikach lepiej się sprawdzi droższy wertykulator mechaniczny. Można w nim regulować wysokość nacięcia. Wyglądem przypomina kosiarkę. Nie można jednak nim się wycofywać i iść do tyłu.

Nasiona pod trawniki z rolki przechodzą surową selekcję, dlatego można mieć pewność, że są odporne na choroby i chwasty. Taki zielony dywan zapewnia komfort właścicielom, którzy nie muszą się martwić o jego zdrowie i żywotność. Zamiast walczyć z chwastami, cały sezon cieszą się pięknym wyglądem murawy. Jest to idealny wybór zwłaszcza dla początkujących ogrodników oraz zabieganych osób. Nie zwalnia to jednak z pielęgnacji ich zielonego dywanu w ogrodzie.

Trawa siana najlepiej się czuje w miejscach wilgotnych i słonecznych, gorzej w zacienionych. Ciężko jest zapewnić jej prawidłowy wzrost i rozwój silnych korzeni. Tam, gdzie nie dochodzi słońce, najlepiej sprawdzi się trawnik z rolki. Nasza trawa uprawiana jest w miejscach o dużym nasłonecznieniu, dzięki czemu rolki mają rozwinięty system korzeniowy i gęstą darń. Z powodzeniem poradzą sobie w miejscach zacienionych. Trzeba tylko pamiętać o odmiennych wymaganiach pielęgnacyjnych. Tam, gdzie brakuje słońca (na przykład pod koronami drzew), trawę kosimy nieco wyżej, czyli na jakieś 7 cm.

Używamy do tego kosiarki z koszem, aby zalegająca ścięta trawa nie gniła. Jesienią należy zbierać regularnie opadające liście z drzew. Trawnik w cieniu wymaga też mniejszych dawek nawozu z azotem. Można za to wzbogacić go w magnez, który odpowiada za fotosyntezę. Proces wytwarzania związków organicznych zachodzi przy udziale światła, dlatego w cieniu warto go wspierać. W warunkach ograniczonego docierania promieni słonecznych, trawa nie może być zalewana wodą. Trzeba zwracać na to uwagę podczas podlewania. Warto też regularnie sprawdzać pH gleby. Gdyby okazała się zbyt kwaśna, można ją zwapnować, by nie doprowadzić do pojawienia się mchu.

Zalety trawy z rolki można podsumować jednym zdaniem: szybko, prosto i wygodnie! To rozwiązanie dla zabieganych, którzy marzą o zielonym dywanie w ogrodzie natychmiast, bez czekania na niepewne efekty. Nie ma szybszej metody na uzyskanie gęstego, bajecznego niczym perskie dywany, zielonego trawnika. Bujnego i zadbanego. Oprócz tego, trawa z rolki ma niebywałą odporność na przemarzanie, uszkodzenia i choroby. Wyselekcjonowane nasiona są uprawiane w pełnym słońcu, w idealnych dla siebie warunkach, przez co wykształcają mocne korzenie warunkujące życie trawnika.

Trawa jest przygotowana do naszego klimatu. Trawa z rolki jest równa na całej powierzchni. Znika problem nierównomiernych wschodów, plam bez trawy, które potem ciężko ukryć. Bardzo przydatną cechą takiego trawnika z rolki jest to, że można układać go nie tylko na płaskim terenie, ale także na zboczach, wszelkich nachyleniach. Trawnik z rolki ma jedną wadę: wyższa cena niż trawa z siewu. Cena materiału sięga do kilkudziesięciu złotych za metr, a do tego dochodzi czasami koszt rozłożenia.

Częste podlewanie jest najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym świeżo po ułożeniu trawy z rolki, zanim zdąży się ukorzenić. Zatem po zabiegu wałowania, podlewamy i nie żałujemy trawie wody! Jej zielona soczystość dosłownie leży w naszych rękach. Pamiętajmy, że podlewanie najlepiej wykonywać rano, nigdy w południe przy palącym słońcu i raczej też nie wieczorem, bo łatwo wtedy o rozwój patogenów i pleśni. W pierwszym tygodniu po rozłożeniu trawnika z rolki, podlewamy go dwa razy dziennie.

Potem co 2-3 dni, w zależności od potrzeb i pogody. Lepiej podlewać rzadziej i obficiej, niż codziennie i oszczędnie. Woda wtedy nawet nie zdąży przeniknąć do korzeni i szybko wyparuje. Obficie, to znaczy ile? Według wskazań na m2 powinno trafić około 10-15 l wody, a woda ma przeniknąć na głębokość 10 cm.

Przed położeniem rolek, dobrze jest zasilić przygotowane podłoże nawozem mineralnym z dużą zawartością fosforu. Mieszamy je z ziemią grabiami. Pozwoli on korzeniom szybko przerosnąć podłoże, przez co trawa będzie bujna i mocna. Rozłożoną trawę z rolki nawozimy tak jak i tradycyjny trawnik z siewu, kilka razy w roku. Najwcześniejsze nawożenie następuje wiosną po pierwszym koszeniu na przełomie marca i kwietnia. Następne nawożenia wykonuje się regularnie, w zależności od potrzeb trawnika. Pamiętajmy, że najlepiej je robić w pochmurny dzień. Idealnie będzie wykonać to przed deszczem.

Najlepiej sprawdzają się nawozy mineralne z trzema niezbędnymi składnikami, jakimi są azot, fosfor i potas. Ich kombinacja zależy od pory roku, bo potrzeby trawy są zmienne. Wiosną nawóz zawiera więcej azotu i fosforu, które pobudzą rośliny do życia. Letnie nawozy są bardziej uniwersalne i wieloskładnikowe. Jesienna dawka specjalnego nawozu do trawników zawiera więcej potasu, a mniej azotu. Nawozy mają różną formę, występując w postaci granulatu i proszku, które łatwo równomiernie rozprowadzić na całej powierzchni trawnika lub płynu, który stosuje się z wodą w postaci oprysków.

Mamy do wyboru nawozy długo działające, które niwelują ryzyko przenawożenia, bo stosujemy je raz lub dwa razy do roku. Inną formą są nawozy szybko działające, których skutki są zauważalne w ciągu kilku dni. Trawnik błyskawicznie przybiera kolor soczystej zieleni.

Ciepła i łagodna zima sprawia, że trawnik może porastać mchem. Z kolei silne mrozy uszkadzają darń. Z tego powodu wiosną zastajemy nasz ogród w stanie raczej mizernym. Soczyście zielony latem trawnik, teraz jest pożółkły i bez życia. Przełom marca i kwietnia to idealna pora, aby zacząć wszelkie zabiegi pielęgnacyjne przez sezonem. Pamiętajmy, że zadbany trawnik jest wynikiem nie tylko dobrych nasion czy jakościowych rolek z trawą. Niezależnie od rodzaju posiadanego trawnika, musimy pamiętać, że wymaga on naszej pracy i troski.

Gdy tylko wiosenne słońce mocniej przygrzeje, stopi się ostatni śnieg, a ziemia rozmarznie, czas przystąpić do działania. Warto wybrać moment, gdy minie ryzyko przymrozków do -5 stopni. W różnych obszarach Polski będzie to inny termin. Na południowym-zachodzie wegetacja zaczyna się około 20 marca, zaś w górach i na wschodzie w połowie kwietnia.

Oczyszczanie i grabienie

Zaczynamy od uprzątnięcia terenu z pozostałych liści, gałązek, a czasem pokrytych pleśnią śniegową źdźbeł trawy, jeśli nie skosiliśmy jej na odpowiednią wysokość jesienią. Pleśń rozpoznamy po wyglądzie – jest to biały nalot lub różowo-brązowe plamy. Takie chorobowo zmienione miejsca trzeba spryskać od razu grzybobójczym preparatem. Trawnik grabimy metodą na krzyż, co pozwoli dokładnie oczyścić teren z obumarłych resztek roślin. Używamy do tego miotłograbi, bo inne narzędzia mogą uszkodzić kępy.

Pierwsze koszenie

Pierwsze wiosenne koszenie pozwoli trawie się zagęścić, a potem uzyskać pożądaną strukturę. Nie powinno być zbyt inwazyjne, jeśli trawa nie dorosła do 6 cm. Zaleca się nie przekraczać 2,5-3 cm, albo 2/3 wysokości. Skontrolujmy przez zabiegiem stan kosiarki. Niedostatecznie ostre noże tylko poszarpią źdźbła i utrudnią dalszą pielęgnację.

Pionowe przycinanie darni – wertykulacja

Ręczna nacinarka (małe powierzchnie) albo znacznie wygodniejszy wertykulator elektryczny (średnie powierzchnie) czy spalinowy (duży teren) pozwalają wykonać niezwykle ważny zabieg pielęgnacyjny, z którego nie należy rezygnować. Podczas pionowego nacinania darni na głębokość od kilku do kilkunastu centymetrów zauważymy, że nawet z małej powierzchni trawnika wydobędziemy całe worki martwej trawy, przypominającej zwarty filc. Wertykulator usuwa też mech i chwasty. Do korzeni od razu dopływa więcej tlenu i światła, a trawa zyskuje nową przestrzeń na rozrost. Zalegające szczątki utrudniają bowiem przesiąkanie wody, a rośliny gniją. Z każdym rokiem nasz trawnik wtedy gorzej wygląda. Wertykulacja zwiększa skuteczność późniejszego nawożenia i nawadniania. Wertykulacji poddajemy trawniki co najmniej dwuletnie.

Obok wertykulacji, którą wykonuje się do dwóch razy w ciągu roku (wiosną i ewentualnie jesienią), innym polecanym zabiegiem jest aeracja. Polega ona na nakłuwaniu darni kolcami, co jak sama nazwa wskazuje – pozwala trawę napowietrzyć. Można ją zrobić parokrotnie w trakcie sezonu.

Dosiewanie

Jeżeli zauważymy nieestetyczne przerwy między źdźbłami trawy, uzupełniamy je specjalnymi nasionami do ubytków, trawą samozagęszczającą lub pierwotną mieszanką, z której wysiewaliśmy trawę. Takie miejsca spulchniamy widłami, dosypujemy ziemię ogrodniczą, wysiane nasiona przykrywamy cienką warstwą gleby, po czym podlewamy.

Nawożenie

Gdy zauważymy wymarzone zazielenianie się trawy, czas na zaserwowanie jej porządnej strawy. Rozsypywanie preparatów zależy od producenta i warto trzymać się instrukcji. Mamy do wyboru wieloskładnikowe standardowe formuły do kilkukrotnego wykorzystania w sezonie albo preparaty o spowolnionym działaniu, które raz użyte, uwalniają substancje odżywcze przez kilka miesięcy. Wiosną nasza trawa potrzebuje głównie azotu odpowiadającego za wzrost oraz fosforu działającego wzmacniająco na system korzeniowy.

Poza nawozami mineralnymi, trawnik potrzebuje organicznych substancji. Znajdziemy je w kompoście, który można przesiać za pomocą siatki i go równomiernie rozgrabić. Miłośnicy ekologii wykonują kompost samodzielnie. Inną możliwością jest zastosowanie kosiarki z funkcją mulczowania, która rozrzuca rozdrobnioną świeżą trawę.

Zadbaj o odpowiednią dietę trawnika wieloskładnikowym nawozem. Odżywiaj go regularnie, a odwdzięczy się intensywną zielenią, gęstą darnią i wigorem.

Każde koszenie trawy pozbawia ją części liści, które stara się odbudować. Do zachowania atrakcyjnego wyglądu i odporności, trawnik potrzebuje azotu, fosforu, potasu, wapnia i magnezu. Dostarczymy je dzięki takim wieloskładnikowym nawozom jak Azofoska, Polifoska. Aplikujemy je na suchą trawę po pierwszym koszeniu, nie wcześniej niż 2 tygodnie po rozłożeniu rolek. Następnie obficie podlewamy trawnik. Unikajmy nawożenia w trakcie suszy. Optymalnie jest nawozić trawnik 3 razy w trakcie sezonu. Możemy też wybrać nawozy